Allt of lítið sofið,...

Bjarni Klemenz gluggar í bók eftir japanskan höfund
- í undirmeðvitundinni er skerpt á grímuballsplottinu...

.. enda er íslenskt sumar til að vaka. Samt þarf ég að hvílast -finnst ég búinn að keyra mig út í eintómu aðgerðarleysi. Maður dansar svo mikið eftir veðri, og nú er komið einum of mikið af því góða. Nú vantar mig súld eða hreinlega slagveður til að frískast og þá get ég náð aftur fyrri aga og einbeitingu. Þetta áhyggjulausa ítalska hangs er bara annar helmingurinn, og nóg komið í bili. Samt elska ég sólinaaaaa!

Hér er svo ein kaffipots-mynd sem ég gleymdi að setja inn í fyrradag. Frönsk túristahjón fyrir utan Mokka.

Hildur

Mokkastúlkan Hildur stelst til að sitja fyrir,
en skýst af og til og afgreiðir kaffi.

Enn einn frábær dagurinn...

Í dag hef ég verið nokkuð uppbyggilegur eftir óheyrilegt hangs alla vikuna. Teiknaði tvær myndir- önnur fantasía í kaffi, hin við tjörnina gerð með vaxlitum. Þar með hef ég speglað mig í tveimur speglum innri og ytri upplifana. Get nú með góðri samvisku gerst tæknikall á morgun og vona að halda það út alla vikuna, því nú þarf að draga björg í bú! Maður lifir ekki á því að tjá sig með þessum hætti.


Það má lesa ýmislegt úr þessum fantasíumyndum mínum- þessi er greinilega einhverskonar sjálfsmynd letinnar; allt er hálf ömurlegt og vonlaust, en kötturinn í þessu samhengi gefur til kynna að þetta sé engin svínastíja! Samt ekki beint rómantískt hjá þessum.

Annað má segja um stúlkuna að gefa öndunum brauðmola. Ég er mjög sáttur við þessa mynd. En friðurinn var úti þegar einn af þessum íslensku athafnamönnum mætti á svæðið með stóran plastpoka fullan af hestabrauði (það er gamalt brauð ætlað hestum!) og fór að grýta þessu í kvart og hálfum stykkjum út á tjörn. Allt fylltist af mávum náttúrulega og þarmeð var þetta orðið eins og í argasta helvíti. Á meðan hann stóð í þessum ósóma, talaði hann um það að eitthvað væri bogið við lífríki fuglanna, já og að sjófuglar fengu ekki nóg æti! Stúlkan yfirgaf svæðið og endurnar syntu burt og eftir voru bara híenurnar. Samt finnst mér mávarnir svaka flottar híenur fuglaríkisins!

Loksins kom hitaskúr í kvöld til að bjarga öllum gróðrinum ... og kálinu.

Skák, skvísur, sól og kaffihús!

"Skak, skvisur, sol og kaffihus?"
Ekki hægt að hafna svona boði og sendi ég því "Já!" sms umsvifalaust. Held mér hafi farið mikið fram í skákinni, bara við það að stunda hana einungis þegar löngunin er fyrir hendi! Gæðin aukast við niðurskurð og nægjusemi. Við Grímur höfum teflt þrisvar í sumar og er heildarstaðan 9 - 8 honum í vil, eftir að ég vann 4.5 - 1.5 í gær.
Grímur bar fyrir sig allskonar afsakanir en sú lélegasta var að ég hafi teiknað svo ljóta mynd af sér síðast. Næsta afsökun voru náttúrulega allar skvísurnar sem drógu úr einbeitingunni. Virkar öfugt á mig - tefli bara enn betur með fallegum konum allt í kring. Svo til að bæta fyrir gerði ég þessa mynd af Grími sem hann var bara ánægður með. Taflmennirnir eru ágætir...

Fékk sms rétt í þessu -"Thorirdur ad mæta a thorvaldsen?"!!

Sólin sleikt

Barði mót sól

Hef ekki samviskubit yfir að koma litlu í verk á svona degi. Ótrúlegur sólardagur! Hitti marga vini og mikið gaman, í labbitúrum og hangsi á kaffihúsum og veitingastöðum. Þess á milli var hjólað út í eitt! Hef teiknað fullt - hér eru tvær frá í dag - önnur skildi mig eftir hálf svekktan - blaðamanninn og skáldið gerði ég hinsvegar með allt of gróteskt enni!

      

Ljósverk

Hef verið nokkuð eirðarlaus undanfarið - hugurinn út um allt, og líka margt sem mæðir á manni. Allskonar reddingar fyrir fólk sem ég kann ekki að vísa frá. En það er líka bara fínt. Er mikið að hugsa um sýningar sem mig langar að halda í vetur á öðru hvoru kaffihúsanna eða bara báðum. Sú sýning sem ég geri pottþétt er sýning á Kaffitári og hefur fengið nafnið 'Virkar eldstöðvar'. Þar verða gestir kaffihússins að spúandi eldfjöllum! Stefni á þetta í desember, þegar minnst er ljósið. Verður mjög áhrifamikið og skemmtilegt. Svo er það hugmynd sem kviknaði áðan á mokka, þar sem ég beið eftir kaffibollanum og horfði á dökku veggina. Mála stóra fleti sem fylla út í veggina (með kaffi auðvitað), sem eru senur inn í ný herbergi og álmur í sama stíl og mokka interior. Maður horfir á vegginn og sér þá mynd sem sýnir nýtt rými í Mokka -fleiri borð og stóla og aðra veggi og þar eru myndir á veggjunum. 'Sýning í sýningu' verður þetta. Hálf kjánalegt, en gæti samt verið spennandi illúsjón, sem að vísu virkar bara frá vissu sjónarhorni, en væri ansi undarlegt frá öðrum. Veit ekki... en svo finnst mér eiginlega meira spennandi að reyna að útfæra einhverskonar ljósverk á mokka. Hef mikinn áhuga á verki sem er í ramma, flötur eins og mynd, þ.s. notað er matt plexigler og ljósdíódur sem er stýrt til að láta element birtast og hverfa. Svo má láta mörg svona verk tala saman, þ.a. þegar eitt kviknar þá fer næsta í gang eftir einhvern tíma og svo næsta og þá verða til melodíur og riþmar. Finnst það mjög spennandi! Ein hugmynd með svipaðri tækni sem ég sá fyrir mér í dag á Mokka var mjög látlaust ljós-verk með myndum af reikistjörnum okkar sólkerfis - ein pláneta á hverri mynd, og væri hægt að búa til effect af lofthjúp eða snúningi í stílfærðum ævintýrablæ, eins og maður sér stundum mynd af fossi á hreyfingu á kínverskum veitingastöðum. Pláneturnar væru frekar litlar á fletinum miðjum en innbyrðis hlutfallslega í réttri stærð miðað við hvor aðra og svo væri sólin iðandi og risastór fyrir endann - "The sun is a raging monster!" , eins og einhver sagði. Já svona hugmyndir fæðast eftir að hafa hjólað upp Bankastræti og Skólavörðustíg á fullu og flautað á meðan 'An die Musik' óaðfinnanlega!

Eftir mokka voru teknar nokkrar skákir í þvílíku sólskini á Thorvaldsen við Austurvöll. Tapaði 5 skákum í röð fyrir Grími! Var með hugann við annað, sagði stopp og sleikti sárin með vaxlitum...

Björk á mokka

Björk er ekki hún sjálf á þessarri mynd. Kannski var ég ekki alveg í sambandi, því á meðan ég teiknaði las hún fyrir mig upp úr Mogganum allan þann álvers-ófögnuð sem áróðursritið dembir á okkur í dag. Almannatengslafyrirtækið vinnur sína vinnu vel um þessar mundir, en því miður get ég ekki haft samúð með þessum vélmennum frá Alcan. Það er vælt á annan bóginn og svo barið sér á brjóst á hinn. Ég hef ekki þann 'þroska´ til að vera umburðarlyndur gagnvart allri þeirri fyrirhugaðri eyðileggingu sem þetta pakk stendur fyrir, en nóg um það hér. Þetta er lítið sætt teikniblogg og vill ekkert vita af slíku.

Læt einnig fylgja með mynd sem ég gerði á fyrirlestri Daníels Tammet og Ólafs Stefánssonar í gær sem var mjög skemmtilegur, en Ólafi kynntist ég nýverið - auðvitað gegnum teikningarnar. Myndin er af glæsilegri eldri konu, sem ég afskræmi eins og mér er gjart að gera, ekki af neinni illkvittni, heldur í leit að hinu óvænta og furðulega.

Leit að manneskju

Þeir litir ljóss og skugga sem maður kýs að draga fram, þó ónákvæmt sé, er sú mynd sem maður sér af manneskjunni og þykist þekkja innra með sér. Getur maður talið sig þekkja einhverja manneskju bara við það að horfa á hana, eða eftir að hafa lesið bloggsíður hennar eða hlustað á hana í útvarpi? Maður leyfir sér að endurskapa þessa fyrirmynd mest útfrá eigin forsendum enda enginn annar sem getur lagt manni lið nema þá fyrirmyndin sjálf. En ekki er allt sem sýnist. Því í gegnum þá aðgerð sem felur í sér einlæga viðleitni til að skynja og skilja - fæst það sem leitað er að.
Ótrúlega sniðugur eiginleiki þessarar tilveru!

Blóm á kaffihúsi

Held ég sé kominn aftur í teiknistuð. Amk var mjög gaman að gera þessa mynd á kaffitári í hádeginu. Fyrirmyndin var falleg kona sem jafnframt er mikill karakter sem ég leyfði mér að ýkja aðeins. Það er meðal annars háskinn í þessu öllu saman!
Yfirleitt breyti ég aldrei myndum eftirá enda eru þetta skissur, en í þetta skipti dró ég aðeins fram rauða litinn í blómunum á blússunni.

Una

Una vippar sér framfyrir afgreiðsluborðið og sest fyrir í nokkrar mínútur.

Jafnvægistruflanir

Úr teikniblokk, á teikniblogg => teikni-block!
Hef ekki getað teiknað neitt af viti eftir að mitt látlausa blogg var blásið upp til skýjanna. Gerði heiðarlega tilraun í dag og tókst að komast á teiknistig sem samsvarar teiknimyndasögugerð 11 ára drengs sem hefur gaman af drekum.


Þarf bara að sýna þolinmæði og þá kemur þetta allt til baka. Samt ótrúlega merkilegt hvernig þetta virkar á mann!

Broccolí og swiss-chard

Amma og Gabríel setja skít í holurnar.
Broccolí komið niður í eitt beð. Swiss-chard fær einnig sitt beð.

Við Gabríel fórum upp í sveit um helgina og milli þess að borða afmælisköku og vöfflur með maple sírópi og smjéri, gróðursettum við plöntur í matjurtagarðinn. Það er ekkert eins yndislegt og sitja á hækjum sér og blanda húsdýraáburði og mold saman og koma síðan plöntunni fyrir í þennan frjósama jarðveg. Spyr mig oft að því hvað í andskotanum ég er að hanga í þessu stressbæli RVK þegar ég gæti verið í þessarri paradís. En ss ég er kominn aftur í bæinn, að sinni.

Perla og Selma.

Stefnt í rétta átt

Stelst niður í bæ á kaffihús þrátt fyrir króníska hálsbólgu og hita. Þess á milli keppist ég við að klára vefsíður, en ekki sér fyrir endann á því - alltaf bætist í hópinn. Langar hinsvegar að beita mér í þremur nýjum verkefnum sem öll krefjast sömu grunneiningarinnar og þarf ég nú að taka til hendinni. Hangsið á kaffihúsunum er nauðsynleg næring til að geta hellt sér út í slíka hightech þróun. Annars drukknar maður í tæknilegum skilgreiningum og missir vitið.

Palli í sveitinni

Því voru þetta kærkomin augnablik að fá að teikna þessar stúlkur, á Mokka í gær (hér að ofan) og á Kaffitári í morgun (hér að neðan).
Bíð með drauma um hús í sveit þar sem skordýraháfi er veifað á daginn, sóttir tómatar úr drifhúsi og salat fyrir kvöldverð. Sest svo við teiknimyndagerð um strákinn Palla (sem býr í sveitasælu á ofanverðri 18 öld og kann sko öll gömlu handtökin) þartil ég er búinn með 10s og sofna þá útfrá snarkinu í arninum.

"Ég kraup við lækinn og drakk úr hendi þér. Það var mín veröld, fyrst þegar ég man eftir mér..."    Ólöf Arnalds

      

Stútfullir öskubakkar

Testellið á Mokka

Drekk bara te en gengur ekkert að losna við þessa flensu. Ég sem verð aldrei veikur, en nú gafst ég upp fyrir bakteríunni. Hún gefur mér þessa fínu bassarödd sem hentar vel fyrir lög eins og "Nótt" eða "Kirkjuhvoll". Kannski ég sé bara að fara loksins í mútur!

En þar sem tíðin er svo stórkostleg er ég ekkert að hlífa mér. Skrapp í gærkvöldi með Svenna á pöbbarölt til að upplifa þessa sögulegu stund reykbannsins. Í bænum var stemmning eins og á nýársnótt. Ég hélt sönsum eins og venjulega og enduðum við á Næstabar, þar sem við hittum Jeff sem er að rannsaka fornbókmenntir og var spjallað um sérkenni íslendingasagnanna, rafbækur, velt vöngum yfir því af hverju eru engar bókamessur á Íslandi, og einnig var lesið upp úr Æskunni. Að lokum grýttum við öskubökkum og sprautuðum úr vatnsbyssum!

Sveinn og Hermann á Næstabar

Beðið eftir mómentinu.

Um daginn var ég beðinn að mæta á settið í nýju myndinni hennar Sólveigar Anspach "Skrapp út". Endaði með að vera í einni senu, nánast út úr ramma, sofandi úti í horni í hassvímu. Af einhvejum ástæðum var ég valinn í þetta litla hlutverk, og ég sem hélt að ferill minn sem kvikmyndaleikari væri að fara á flug eftir stórleik í "Síðustu orð Hreggviðs" og svo í "Bræðrabylta" sem Grímur Hákonarson var að klára og verður frumsýnd í Tjarnarbíói nú á föstudaginn 1. júni kl. 19:00.

En á meðan að beðið var eftir hinu ódauðlega mómenti í mynd Sólveigar, var ljúft 6 tíma hangs í rútu og hvað annað betra að gera en teikna myndir af castinu.

Frikki pönkari.

Vinkonurnar skemmta sér yfir handritinu.

Svo gleymdi ég litlu skissubókinni á tökustað, og áttaði mig ekki á því fyrr en ég var kominn heim á vinnustofu. En Þóra sminka bjargaði henni! Ímyndið ykkur ef þessar myndir hefðu glatast fyrir fullt og allt. ;o)

Vatnslitafjöll..

Í kvöld var ótrúlega fallegt veður, og var ég næstuþví búinn að fara út á nes að mála vatnslitatónana í SkaðsheiðarAkrafjallsEsjunni! Stundum æpir sólsetrið á mann; Málaðu mig! Ég verð að safna kjarki aðeins lengur, svo ég hjólaði niður í bæ og hitti gott fólk, og settist svo uppi á svalir á Babalú. Þar varð þessi vaxlitamynd til áðan - horft niður Skólavörðustíg.

      

Fáir njóta gæðanna....

Í dag var súper fínn dagur. Fékk heimsókn á vinnustofuna frá Richie frænda sem er vínbóndi í Oregon. Sjá hér. Pino Noire er eitt af því sem þau eru flínk að brugga, og rauk salan upp úr öllu valdi eftir Sideways! Ég kíki með krakkana mína á morgun upp í sveit til að hitta frænda sinn og þau hjónin.

Ég hjólaði niður í bæ í kvöld, fékk mér lærisneiðar og rauðvínsglas á Hressó :) og leit svo við á náttúrukaffihúsið Hljómalind. Þar er alltaf eitthvað myndrænt að sjá, og þar sat ein af femínistastelpunum í sófanum við eldhúsið. Turquise og allskonar tónar af gulu og brúnu heilluðu.

Svo allt í einu var mætt kammerhljómsveit, alls 7 músikantar sem spiluðu frábær lítil verk meðal annars eftir Albrechtsberger og Haydn. Tvær fiðlur, cello, kontrabassi, Básúna , klarinett, flauta og svo bassarödd. Stórfínt prógram. Hér er hluti af grúppunni:

Við vorum ekki mörg sem nutum þess á þessu litla kaffihúsi. Tvær stúlkur tóku upp teikniblokk og fóru að teikna hljóðfæraleikarana líka. Ekki oft sem maður sér það gerast á Íslandi, enda voru þær danskar. Því miður er landinn svo ótrúlega einsleitur hópur sem fylgir tískustraumum sem oft er ruglað saman við frumlegheit og sköpunargleði og allt dásamað í hönnunarpésum og auglýsingabæklingum.

Ólöf Arnalds er hinsvegar það frumlegasta sem ég hef upplifað nýlega. Þorði fyrst í kvöld að setja diskinn hennar "Við og við" í spilarann - hef ekki lagt í það síðan ég fór á útgáfutónleikana hennar fyrir tveimur mánuðum! Og það var þess virði. Einfaldlega dásamlegt.

Villt kirsuber

Á Mokka tók upp penna og síðan vatnsliti og úr var smádýr og skrítið afbrigði af villtum kirsuberjum. Líklega einnig afþví að einhver sagði mér að það væri 32 stiga hiti í Róm. Borðuðum mikið af þeim í Campeggio hjá Möggu systur, og var ekkert meint af þrátt fyrir alla litlu ormana. Þeir eru líka sætir!

Á vitlausum tíma.

Héðinn fer með frumsamið ljóð í anda Hjálmars frá Bólu á Mokka.

Fallegt fólk

Í morgun kíkti ég á Kaffitár gagngert til að gera mynd (sem felur í sér að maður skilur laptoppinn eftir heima). Vinur minn Emiliano var fyrsta fórnarlambið, og svo falleg kona sem ég náði að sjálfsögðu ekki að fanga. Þeir sem stunda staðinn sjá samt hver þetta er.

Í dag er annar stórbrotinn sumardagur, og bráðum verður farið út á land og vatnslitað. Eitthvað vit í því!

      

Gúrkutíð ?!

Það mætti halda að við kaffihúsavinirnir værum í samningaviðræðum um næstu ríksstjórn - amk sá DV sér fært að byrta myndir af okkur á forsíðu og önnur mynd inni í blaðinu sem náði yfir meir en helming blaðsíðu 8. Já þetta er nú meira sorpritið! Ég vil bæta um betur hérmeð og sýna ykkur myndina sem vantaði á myndina (!) en það er myndin af henni Björk, sem sást í bakið á. Hún var akkúrat í smíðum þegar ljósmyndarinn smellti af...

Effect

Þó að ég sé ekki mikið fyrir effecta eins og svo margir myndlistarmenn sem ..., þá fannst mér þessi effect sem kom af myndinni á síðunni á undan lýsa nokkuð vel hvernig sólin skein fyrir utan Mokka í dag. Sumarið kom í dag.

p.s. Ekki missa af RISESSU í fyrramálið!!!!!!

Hættulegar teikningar.....!

Undanfarið hef ég verið mjög meðvitaður um þá hættu sem felst í því að teikna myndir af fólki í kringum mig. Hef samt verið mjög heppinn alveg síðan í Tel Aviv fyrir 30 árum, þegar stóri palestínuarabinn sem sat á móti mér á flugstöðinni áttaði sig allt í einu á því að ég var að krota hann í litla skissubóki! Um daginn lenti ég svo aftur í lífshættu á öldurhúsi hér í bæ þegar ég flæktist í, að ég taldi, saklaust teiknieinvígi við einn ungan furðufugl, en fyrr en varði var þetta komið út í andlegt stríð. Sérstaklega ógeðfelld uppákoma.

Nóg um það. Sumar myndir er ekki hægt að sýna nema þeim allra hörðustu. Hér eru nokkrar slíkar. Að vísu sáum við Óli Gunn myndirnar sem við gerðum af hvor öðrum, enda styrkir slík misþyrming bara vináttuna. Barði var líka sáttur við sýna mynd. Allt gullfallegir ungir menn! En vegna alls þessa þorði ég ekki að leyfa fjölskyldunni á mokka að sjá myndina sem ég gerði í gær. Tók bara ekki sjens á einum bömmer til!

Ábyrgð og vanræksla

Að hugsa sér að eftir kvöldið í kvöld, þá verður ekki hægt að skreppa á Mokka á kvöldin, sitja með vinum í þessarri vöggu reykvískrar kaffihúsamenningar. Þó svo að sumarið sé komið og túristar farnir að mæta, þá sáu eigendur sér ekki fært að halda staðnum opnum á kvöldin - ákvörðun sem líklega var tekin í skammdeginu og frosthörkunni fyrir meira en tveim mánuðum síðan, þegar fólk trúir ekki að sólin eigi eftir að brótast fram þrátt fyrir allt. Þvílík mistök. Stundum finnst mér allt það besta fari að lokum hallloka í þessum heimi, láti undan og víki fyrir öðrum gildum og hugsjónin deyr með fyrri kynslóð.

"Segjum biturt bless, mæting kl.21 - helst fyrr"

                  

Barði á Mokka.

Vorið góða

Hér eru tvær skissur gerðar ekki af sál heldur heila.

Kaffitár

Súfistinn (M&M), Iðunn og Sigga

Ég hef ekki verið í stuði þessa dagana til að láta hrífast, en hef pínt mig til þess... en það stendur til bóta! Þegar afgreiðslustúlka á kaffihúsi fer að segja mér tælandi sögu um sjálfa sig og bílvél upp úr þurru, þá finn ég að ég fer að taka eftir ýmsu. Hér áður fannst mér ég lifa fyrir konur, allt sem ég gerði var vegna þeirra, en svo smátt og smátt reyndi ég að finna tilgang fyrir sjálfan mig ... eins og asni. Nú eru galdrakonur út um allt og ekki of seint að losna úr álögum.

Ótrúleg mynd

Ekki missa af heimildarmyndinni "Prirechnyy" eftir norsku heimildarmyndargerðarkonuna Tone Grøttjord. Viðfangsefnið er vissulega áhugavert og best að vita sem minnst, en myndin sjálf er listaverk. Hún verður sýnd aftur í Tjarnarbíói eftir viku. Myndirnar sem RDW er að sýna verða alltaf betri og betri! Hvar endar þetta Emiliano???


Eftir sýninguna í fyrradag var kíkt í súpu/bjór og sú stund fest. Egill skýr og tær og Paul lærði margt um íslenskan veruleika. Í baksýn er Katla og vinur.

Þarf að skrifa meira um hvernig gengur hjá mér. ..fljótlega. Á meðan er hér eitt brot af því sem gerir mig svona glaðan á morgnana; Tony og Stevie, og svo Ella.

Morgunmúsik...

      

Hér eru tvær mokkamyndir frá síðasta mánuði sem gleymdust. Skrítið hvað maður er misvel upplagður til að teikna. Og yfirleitt veit ég áður en ég byrja hvort ég nái að gera sæmilega mynd. Öllu heldur; Ég byrja ekki nema ég sjái eitthvað sem heillar, og um leið hef ég sterka tilfinningu hvernig ég gæti náð því, og svo byrjar maður.

Er dottinn inn í youtube og eins og aðrir alvöru bloggarar freistast ég til að linka á tvær músikupptökur. Söngkonan Carole King hefur alltaf heillað mig með sinni sérstöku hrjúfu rödd - hélt að hún væri lítil, svört og feimin... líklega út af myndinni á umslaginu á "Speeding Time". Hún er enn að syngja komin yfir sextugt, og flottari en nokkru sinni a la Tina Turner.

Hér er eitt lag með henni sem ég bara elska.
En ekki má sleppa því að sjá lagið flutt af Arethu Franklin. Alveg hreint út sagt stórkostlegt...

Hvernig væri að hugsa smá....!

Hafnfirðingar kusu gegn stækkun álversins í Straumsvík. Þrátt fyrir að Rist hótaði að fara á hausinn og þó að allir sem hagsmuni hafa af veru álversins mættu á kjörstað - þetta var nánast kosning INNAN fyrirtækisins um framtíð þess og samt var það fellt. Eru einhverjir sem fengu ekki að vera með í þessarri kosningu sem hefðu getað breytt þessum úrslitum? Hvaða hagsmunaðailar eru það? Hefði hinsvegar kosningin farið á hinn veginn, þá hefði heldur betur verið hægt að svara þessarri spurningu. Það hefði hreinlega verið öll þjóðin sem hefði haft eitthvað um þetta að segja! Því hver einasti einstaklingur sem er eitthvað annt um þetta blessaða land hefur hagsmuni að verja. Á þessu hafa hinir Hafnfirðingarnir áttað sig og ég þakka þeim af öllu hjarta.

Mér skilst að allir séu mjög sáttir með slíka íbúakosningu eins og fram fór í Hafnarfirði. Getur það virkilega verið? Er ekki eitthvað meira en lítið bogið við það að kjósa um málefni sem varðar alla þjóðina, en að nánast einungis þeir sem hafa beinan hag af framkvæmdinni fái að kjósa? Mikilvægt er að átta sig á því að svona lagað má ekki endurtaka sig. Á teikniborði Landsvirkjunar eru stóriðjuáform sem varða alla þjóðina og mikilvægt að staðið verði öðruvísi að ákvarðanatöku í framtíðinni.

Annað sem hefur heldur betur hrist upp í manni er strandhögg Slavoj Zizek á íslandi. Sýnd var kvikmyndin "A perverts guide to cinema" hjá RDW og svo hélt hann fyrirlestur í Öskju sem hét "Can Art still be subversive?". Þvílíkt intensity! Maðurinn hefur alveg ótrúlegan presance, tekur allt fyrir frá svo spennandi sjónarhorni og er hluti af þessarri upplifin að fylgjast með honum hugsa með öllum sínum látbrögðum og kækjum. Oft þegar maður heyrir í fræðimönnum og þeirra lærðu kenningum, þá drepur það hreinlega efnið (?!), en Zizek opnar dyr, gæðir allt nýju lífi og magnar upp upplifunina á viðfangsefninu sbr. kvikmyndaanalísa hans á t.d. Chaplin "City lights". Hér er önnur analísa hans á senu úr Casablanca.
Haukur Már á veg og vanda að þessarri hressandi heimsókn Zizek. Frábært!


Mér gengur vel að forrita CMS kerfið mitt fyrir vefsíður, en ákvað í dag að slaka á og gera mynd og það varð úr. Myndin er af Vésteini. Van Gogh var óhræddur að setja gulan lit í bakgrunninn, en ég teikna bara það sem ég sé og til allrar hamingju er veggurinn á Kaffi Tári svona gulur!